Deze week was het precies een jaar geleden dat George Floyd op gewelddadige manier werd vermoord door Derek Chauvin, een politieagent. Wat daarna gebeurde had niemand verwacht en in de woorden van de dochter van George Floyd: “Daddy changed the world.” De dood van Floyd schudde iedereen wakker. Wereldwijd werden er Black Lives matter demonstraties georganiseerd tegen racisme en politiegeweld. Ook in Nederland. 

Organisaties en officiële overheidsinstellingen konden het niet langer meer ontkennen en voelde zich eindelijk geroepen om actie te ondernemen. Premier Rutte ging in gesprek met Nederland wordt Beter, een organisatie die staat voor een anti racistische samenleving. Er werd gesproken over een nationaal coördinator discriminatie en racisme. In het medialandschap werden steeds meer mensen van kleur en zwarte mensen gevraagd om programma’s te maken. Bedrijven beloofden miljoenen euro’s te investeren om inclusiviteit te promoten. We zagen de komst van een omroep dat belooft inclusiever te zijn, Omroep Zwart. En oude vrienden van zeker 15 jaar terug belden hun zwarte vrienden op om.. ja wat eigenlijk? Sorry te zeggen? Dat dus. 

Maar zijn deze ‘acties’ echt? Of performatief? Of gewoon een trend? Een manier om zwarte pijn om te zetten naar inkomsten? Na alle protesten, manifesten en wit huiswerk vraag ik me af of de boodschap is blijven hangen. Hebben organisaties en politici echt geluisterd of loze beloftes gemaakt? Wat is er nou echt veranderd? 

 

Vrij weinig. Sterker nog als het gaat om het institutionele veranderingen met betrekking tot politiegeweld, zijn we zelf een stapje achteruit gegaan. In Nederland heeft de eerste kamer onlangs een wet aangenomen die politie meer beschermd wanneer zij geweld gebruiken tegen burgers. Hoewel Amnesty International heeft aangegeven dat dit tegen mensenrechten in gaat heeft Nederland gewoon schijt en voert dit gewoon door. Daarnaast krijgen alle politieagenten tasers om zichzelf te beschermen en dit terwijl de politie in eigen onderzoek aangeeft dat er minder geweld wordt gebruikt tegen politie. Dus waarom deze nieuwe wetten? Make it make sense. 

 

Maar is er echt niets veranderd, Rudy? Dat ligt eraan aan wie je de vraag stelt. 

Derek Chauvin, werd onlangs berecht en schuldig verklaard. Dat zou een goed teken moeten zijn. Voor het proces waren vooral mensen van kleur en zwarte mensen sceptisch. Hoewel iedereen de beelden heeft gezien, twijfelde we allemaal. Politieagenten worden vaak niet berecht en zelfs beschermd door het systeem. Kijk maar naar Breonna Taylor.  Ik was blij toen Chauvin schuldig werd verklaard, maar dat was van korte duur. Niet lang na zijn vonnis, werd een zwarte vrouw vermoord door een politieagent… 

 

Ik zie kleine positieve stappen richting verandering. Zo komt de Nationaal Coördinator er echt, is er een motie ingediend en aangenomen door DENK en Groenlinks om te laten zien hoeveel agenten jaarlijks worden aangeklaagd voor geweld misbruik. Ook wordt openbaar gemaakt hoeveel Nederlanders door politiegeweld omkomen. In de media zie ik ook dat er geprobeerd wordt meer kleur op TV te brengen. Toch zien velen in deze positieve stappen een dreiging. Want voor hen, voor hen die leven in angst en opereren vanuit vooroordelen: betekent meer zwart, minder wit. Je vraagt jezelf dan af of men ooit heeft stilgestaan dat altijd wit heeft betekent dat zwart geen ruimte krijgt. Wanneer zwarte mensen en alle mensen van kleur die hier in Nederland zijn dat plekje eisen, wordt er keihard tegengestribbeld, want het is zo lang 10x Linda op TV geweest dat 1x Défano toch echt te veel is. Wanneer mijn gevecht voor een anti racistische samenleving zorgt voor een nog rechtser Nederland, dan is hoop ver te zoeken. Vorig jaar hoopte ik op een revolutie. Ik hoopte op een stille midden die niet langer stil is en zelfs een beetje opschuift van rechts naar iets links. Dat hoopte ik. Ik ben bang dat die hoop misschien te hoog gegrepen was. Nederland is rechtser dan ooit. Met een corrupte politicus aan het hoofd, waar zo een 4 miljoen mensen op hebben gestemd. De man die heeft moeten opstappen omdat hij zich schuldig maakte aan racisme. Dus wil je mijn eerlijke antwoord? Dan is er vrij weinig in dit jaar veranderd. 

 

Vorig jaar hoopte ik, nu eis ik. Ik neem niet genoegen met de broodkruimels die Rutte onze kant op gooit. En het disrespect dat daarop volgt met de toeslagen-affaire. Fuck de kruimels die nu deze kant op worden gegooid, ik wil het brood en de oven waarin het brood wordt gemaakt. Ik wil echte verandering geen oppervlakkige feel good oplossingen voor een racisme probleem dat niet opgelost is met een leuke ballad van je favoriete volkszanger. Ik wil dezelfde inspanning zien die toen is ingezet om landen te kapen. Ik ben niet tevreden met een debat over racisme gehost door een witte man of een talkshow over racisme in Nederland met alleen maar witte mannen aan tafel. Of zelfs gevraagd te worden om alleen maar te praten over urban projecten, want ja dat is het enige waarin ik gespecialiseerd in kan zijn toch? Ik blijf niet stil als een show over MENA vrouwen wordt gemaakt zonder MENA vrouwen. Ik sta naast mijn Aziatische community, naast mijn LGBTQ+ community en iedereen die onterecht wordt behandeld. 

 

Er wordt een pleister op een open wond geplakt die al een tijdje loopt te rotten. Voor echte verandering moet je naar de roots van het probleem kijken en daar een langdurig medicijn voor vinden zodat het in de toekomst niet weer opspeelt. Als er echt geluisterd was in het jaar dat BLM zoveel impact maakte, als er echt vanuit het hart werd gehandeld, als het doel echt is wij willen een inclusieve anti racistische samenleving, dan was dit een ander artikel geweest. Maar de woorden van mensen van kleur en zwarte mensen zijn half, misschien zelfs maar voor een kwart procent aangekomen. De roots van het racisme probleem wordt nog steeds ontkent. Daardoor zie ik halve maatregelingen, beloftes maar geen acties. Pogingen om inclusief te zijn op TV, maar achter de schermen is het nog steeds niet op orde. 

 

Dat neemt niet weg dat strijders als Jerry Afriyie, Asma el Ghalbzouri, Sioejeng Tsao, Naomie Pieter, Clarice Gargard en vele anderen ervoor hebben gezorgd dat we stappen vooruit maken.( Let’s protect these people at all costs! ) Maar dit is het, de lessen zijn gegeven. De artikelen zijn geschreven. De boeken zijn gepubliceerd. Wie nu achterblijft, onwetend is en reageert vanuit angst, woede en vooroordelen kiest ervoor om racistisch te zijn. En kiest ervoor om in een bubbel te leven vol privilege waarin kiezen voor jezelf makkelijk is.  Dus deze oproep is voor het stille midden en nieuwe aangesloten allies, sta op. Vecht! Stop niet bij BLM demonstraties en een zwart vlakje op instagram. Praat met je racistische oom, maak het gesprek ongemakkelijk tijdens 5 december. Doe iets, wees niet stil. 

 

Hoop. Ik leek het kwijt te zijn, maar ik heb het zeker. Waarin ik vorig jaar hoop vestigde in het systeem dat mij meerdere keren heeft teleurgesteld. Eis ik nu oplossingen van het systeem  en vestig ik mijn hoop op ons, economische en sociale verbeteringen voor mensen van kleur en de zwarte gemeenschap – black empowerment.